Fortepian Szopena

Polecane strony: praca teleankieter ciekawostki z praca opinie forum gotowe projekty domów

Fryderyk Szopen jest wielkim artystą, porównywanym do Orfeusza i Pigmaliona. Pojawiają się w muzyce Szopena pierwiastki rodzime, typowo polskie (przykładami mogą być tutaj „modrzewiowy dwór”, „kołodziej”), antyczne oraz biblijne (postać Dawida). Sztukę Szopena nazywa Norwid „dopełnieniem”, „doskonałym wypełnieniem”, „miłości-początkiem”. Pojawiają się również symbole pracowitości – „złota pszczoła”. Zakończenie utworu ma charakter paraboliczny. Każde wielkie dzieło, jak również wielki twórca, jest przez współczesnych często niedoceniane, a nawet poniżane. Świadczą o tym wymowne słowa „Ideał sięgnął bruku”. Takie potraktowanie może oznaczać niezrozumienie, odrzucenie wartości utworu, dzieła, twórcy, ale nic nie jest w stanie odjąć im wielkości. Tę wielkość, jaką chwali podmiot liryczny, zauważą być może dopiero przyszłe pokolenia, czyli „późny wnuk”. Dzieła wielkich twórców w przyszłości zatriumfują dzięki potomkom dzisiejszych ignorantów, którzy je docenią. Być może będą też naśladowane, powtarzane, z nich przyszli artyści będą czerpać natchnienie i inspiracje. W wierszu mowa jest o Szopenie, jako o Mistrzu. Jego sztuka jest wysublimowana, wielka, każdy ruch jest mistrzowski, każdy dźwięk, wydobywany z fortepianu – genialny. Fortepian Szopena to wiersz wolny, to jest utwór, w którym organizacja tekstu nie opiera się na regularnym systemie weryfikacyjnym. Zwraca uwagę rytm wiersza, nawiązujący do muzyki Szopena.

Strony, które warto zobaczyć: Magazyny pozycjonowanie stron szkoły policealne

Menu